اصول تهویه صحیح در سالنهای مرغداری در هنگام زمستان – بخش دوم
5- تنظیم و حفظ حداقل تهویه بدون توجه به شرایط داخل و بیرون از سالن

اصول تهویه صحیح در سالنهای مرغداری در هنگام زمستان – بخش دوم

اصول تهویه صحیح در سالنهای مرغداری در هنگام زمستان - بخش دوم

 

 

5- تنظیم و حفظ حداقل تهویه بدون توجه به شرایط داخل و بیرون از سالن

بدون تهویه حداقل هوای داخل سالن کیفیت مطلوبی نداشته و باعث ایجاد بستر مرطوب و مشکلات آمونیاک می شود. مقدار اتلاف حرارت سالن در تهویه حداقل کم بوده و برای اجتناب از مشکلات رطوبت از نظر اقتصادی قابل توجیه است. به خاطر داشته باشید که حداقل تهویه باید تحت هر شرایطی اعمال شود حتی زمانی که خارج از سالن باران می بارد. گرم کردن هوای سرد ظرفیت جذب رطوبت را توسط آن افزایش می دهد. وقتی هوا گرم می شود (11 درجه سانتیگراد) رطوبت نسبی آن به نصف کاهش یافته، بنابراین قابلیت جذب آب توسط آن تقریباً 2 برابر می شود. هوای سرد وارد شده به داخل سالن در هنگام زمستان گرمتر و خشک تر می شود. بنابراین در این شرایط هوا قادر به انتقال رطوبت اضافی به خارج از سالن از طریق هواکشهای تهویه می باشد. تهویه تنها راه حذف رطوبت از بستر می باشد.

 

6- هوای خارج از سالن باید از ارتفاع بالای سر پرنده وارد سالن گردد و قبل از برخورد با پرنده ها باید سرعت کافی برای ترکیب با هوای گرم داخل سالن را داشته باشد.

برای دستیابی به این هدف نیاز است که در سالن ایزوله فشار استاتیک 10/0 اینچ (5/2 میلیمتر) باشد و ورودیهای هوا به طور مناسب طراحی و تنظیم شده باشند. فشار استاتیک تقریباً 10/0 اینچ (5/2 میلیمتر) می تواند 1/6 متر هوا را به طرف مرکز سالن جابجا کند. فشار استاتیک میزان عملکرد ورودی تهویه را کنترل خواهد کرد. ورود جریان هوا در امتداد سقف سالن پرنده را از برخورد مستقیم با جریان هوا محافظت می کند. علاوه بر آن، ترکیب هوای سرد وارد شده با هوای گرم سالن باعث افزایش بازدهی مصرف سوخت می گردد، زیرا مانع از حرکت هوای گرم تولید شده توسط پرندگان، هیتر، مادر مصنوعی به سمت بالا و ساکن ماندن در آنجا می شود. ترکیبی از هواکش ها نیز می تواند به بهبود یکنواختی دما و کاهش مصرف سوخت کمک کند.

 

7- اگر بستر مطوب یا آمونیاک مشکل ایجاد کند، میزان تهویه حداقل را افزایش دهید(تنظیمات تایمر هواکش).

این کار به معنای افزایش زمان روشن بودن هواکش هاست. پرنده به ازای هر 450 گرم غذایی که مصرف می کنند 900 گرم آب تولید می کنند، بنابراین در طول دوره رشد مقدار زیادی آب به سالن پرورش وارد می شود. مواد دفعی همراه با رطوبت اضافی باعث تولید گاز آمونیاک می شود و این امر زمانی که رطوبت بستر بالاست بدتر می شود. تهویه مناسب تنها راه حذف رطوبت از بستر می باشد. پرورش دهندگان تلاش کردند عملکرد تهویه حداقل و خاموش و روشن کردن هواکش ها را بر اساس کارکرد رطوبت سنج تنظیم کنند که کاری مؤثر نبود. رطوبت سنج نمی تواند شاخص دقیقی در سالنهای پرورش امروزی باشد. روش عملی اندازه گیری رطوبت بستر، فشردن مواد بستر در دست می باشد. اگر مواد بستر در دست فشرده شد و شکل گلوله شده باقی ماند، نشان دهنده وجود رطوبت در بستر است. اگر بستر به طور جزئی فشرده شد، دارای مقدار رطوبت کافی است و اگر به هیچ عنوان نتوانستید بستر را در دست فشار دهید، نشان دهنده خشک بودن بستر است.

 

8- اگر افزایش میزان تهویه حداقل مشکل رطوبت بستر را بر طرف نکرد گرما را کمی افزایش دهید.

گاهی اوقات هنگامی که سالن بستر نرم و چسبنده دارد، حتی با روشن بودن اکثر هواکش های روشن این مشکل حل نمی شود. این بدان معناست که سالن نیاز به مقدار بیشتری هیتر یا مادر مصنوعی برای کاهش رطوبت و تسهیل در حذف رطوبت دارد. شاید خشک کردن سالن با افزایش جزئی در زمان کارکرد هواکش در طول گرمترین بخش روز هنگامی که رطوبت پائین است امکان پذیر گردد. اگر این کار موفق نبود می بایست گرما را افزایش داد.

 

 

9- اگر در سالن گرد و خاک زیاد بوده و بستر بسیار خشک باشد، میزان تهویه حداقل را کاهش دهید.

این وضعیت معمولاً از علائم تهویه بیش از حد است و اخطاری است برای کاهش کارکرد هواکش های روشن.

 

10- اگر سالن بسیار گرم باشد، تنظیمات ترموستات را بررسی کنید نه تنظیمات تایمر

نصب تایمر در تهویه حداقل برای حذف رطوبت و تأمین هوای با کیفیت است نه کنترل دما. برای خنک تر شدن سالن از ترموستات یا کنترل کننده دما جهت لغو کردن تایمر تهویه و افزودن تهویه استفاده می شود. در این شیوه ما در حال تهویه به میزان بالاتر از کنترل دمای هدف هستیم و عملکرد هواکش به وسیله ترموستات یا کنترل کننده تعیین می شود که نباید آن را با تهویه حداقل که با با تایمر کار می کند اشتباه گرفت.

 

11- یک ترموستات پشتیبان را به همراه پرده های نصب شده و سیستم اعلام خطر، از روز اول تا پایان دوره تنظیم و راه اندازی نمائید.

حتی در هنگام زمستان اگر کارکرد هواکش ها ناقص بوده یا کار نکنند امکان دارد که پرندگان از گرمای بالا و رطوبت بالا آسیب ببینند. زمانی که سن پرنده بالاتر می رود فقط چند دقیقه عدم تهویه در کناره های سالن می تواند دما را به اندازه 11 درجه سانتیگراد بالا ببرد و باعث خفه شدن و مرگ و میر گردد. با حفظ تنظیمات پشتیبان پیشنهاد شده در طول دوران رشد پرنده می توان از این وضعیت جلوگیری کرد. یک قانون خوب برای پیروی تنظیم پشتیبان و اخطار دهنده، 5/5 درجه سانتیگراد بالا و پائین دمای هدف می باشد.

 

12- هواکشهای چرخشی می توانند به تهویه کمک کنند و هزینه سوخت را کاهش دهند.

علاوه بر اصول ذکر شده در بالا، پرورش دهندگان ممکن است استفاده از بادبزن یا هواکشهای پره ای را به عنوان راهی برای بهبود شرایط داخلی سالن در هنگام زمستان را مورد توجه قرار داده و در مصرف سوخت صرفه جویی کنند. تحقیقات مزرعه ای در 2 سال گذشته نشان داده است که هواکشهای چرخشی می توانند به طور قابل توجهی از ایجاد لایه بندی دما جلوگیری کنند (هوای گرم در نزدیکی سقف و هوای سرد در سطح پرندگان می ماند).

 

یک مثال که می تواند به ما در تفهیم لایه بندی دمایی هوا کمک کند فکر استحمام با آب گرم است. بعد در حالی که آب سرد تمام می شود شما آب گرم را در جلوی وان حمام باز می کنید. عقب وان هنوز سرد باقی مانده در حالی که در قسمت پاهای شما می تواند بسیار گرم یا حتی داغ باشد. تنها راه برای ایجاد آب گرم یکنواخت حرکت دادن آن است. به طور مشابه ترکیب و حرکت هوا در سالنهای پرورش اختلاف دمایی بین سقف تا کف را کاهش می دهد و یکنواختی دما از یک دیوار به دیوار دیگر بیشتر می شود. در نتیجه: مصرف سوخت کم تر شده، بستر خشک تر و کاهش بستر کیکی در زیر آبخوریها، کاهش بستر کیکی حذفی در فاصله بین دو جوجه ریزی و محیط بهتر برای رشد پرنده به وجود خواهد آمد.

حتی با بهترین مدیریت تهویه حداقل و اتاقهای تهویه برای تأمین ترکیب مناسبی از هوا در سالن، هواکش های تهویه حداقل می بایست تنها در بخشی از زمان روشن باشند. استفاده از هواکش های چرخشی راهی است برای ترکیب کردن هوا در سالن بدون روشن کردن یک هواکش اضافی و بدون سرد شدن پرنده ها.

چندین سال پیش تلاشی برای چرخش دوباره هوای ایجاد شده توسط هواکش 36 اینچی (91 سانتیمتر) آویزان از ارتفاع در سالنها و وزیدن افقی در یک مسیر صورت گرفت. مشکل موجود در استفاده از هواکش های 36 اینچی این بود که حرکت مقدار زیاد هوا باعث ایجاد سرما در سطح پرنده ها می شد. روشن بودن چندین هواکش 36 اینچی در سالن سرعت هوا را بیشتر از آنچه که برای ترکیب شدن در طی هوای سرد یا مراحل اولیه جوجه ریزی نیاز است بالا می برد.

هواکش های پره دار چرخشی برای خنک کردن و چرخش دوباره هوا آزمایش شده و نتایج پیچیده ای کسب شده است. وقتی هواکشهای پره دار برای چرخش هوا استفاده شدند، اغلب به سمت پائین تعبیه شدند که در نتیجه هوای بسیار زیادی به سمت پائین وزیده می شد. هنگامی که این اتفاق می افتاد پرندگان جوان پراکنده می شدند و منطقه ای که زیر هواکش ها بود دور می شدند. با ورود تهویه تونلی جذابیتهای هواکشهای چرخشی یا پره دار کاهش یافت. هر چند که در طول 4 سال گذشته دیدگاههای جدید برای دستیابی به ترکیب هوا با هواکش های چرخشی گسترش یافت.

یک دیدگاه جدید استفاده از هواکشهای 18 تا 24 اینچی دارای تیغه محوری است. استفاده از این هواکش ها مشابه با هواکش 36 اینچی است؛ اما نحوه ترکیب هوا بهتر صورت می گیرد. از آنجایی که آنها هوای زیادی را جابجا نمی کنند، جوجه سرما نمی خورند. این هواکش ها هم اکنون در سرعتهای متفاوت در دسترس هستند. وجود هواکشهای دارای سرعتهای متفاوت می تواند مفید باشد به خصوص هواکش های مدل 24 اینچ که مطمئناً این نوع هواکش هوای سرد در سطح پرندگان جوان ایجاد نمی کند.

 

 

منبع:

1- Donald. Jim. (2003), Principles of successful wintertime broiler house ventilation, Aviagen North America, Vol. 1, No.4



ساخت فایل pdf از این خبر
Copyright © 2009 All Rights Reserved