درماتیت کف پایی(FPD) یا پودو درماتیت، به عنوان یک مسئله مهم آسایش در صنعت طیور بوده و می تواند برای تجارت فروش پای مرغ دارای عواقب مالی باشد. کیفیت بستر، تغذیه و سلامت روده ها از نکات کلیدی در جلوگیری از FPD هستند.

سلامت پا در جوجه گوشتی- بخش اول

 

کنترل درماتیت کف پایی

خلاصه

درماتیت کف پایی(FPD) یا پودو درماتیت، به عنوان یک مسئله مهم آسایش در صنعت طیور بوده و می تواند برای تجارت فروش پای مرغ دارای عواقب مالی باشد. کیفیت بستر، تغذیه و سلامت روده ها از نکات کلیدی در جلوگیری از FPD هستند.

 

درماتیت کف پایی چیست؟

FPD در واقع گسترش ضایعات بر روی بالشتک کف پای مرغ گوشتی است؛ اما در هر ناحیه ای از پا که در تماس با کف بستر است می تواند بوجود آید. در مراحل اولیه، FPD خود را به شکل فرسایش های کوچک و تغییر رنگ در پوست نشان می دهد. این فرسایش ها می تواند به زخم های دردناکی تبدیل گردد، اما چنانچه اقدامات اصلاحی در نظر گرفته شود و وضعیت بستر بهبود یابد، این فرسایش ها نیز التیام می یابند. گرچه ترجیح داده می شود که به جای درمان FPD از وقوع آن جلوگیری گردد.

 

عوامل مسبب FPD چه هستند؟

درماتیت کف پایی در هر یک از مراحل زندگی مرغ گوشتی می تواند رخ دهد. دلایل بروز درماتیت کف پایی، کیفیت بد بستر به ویژه بستر خیس یا متراکم شده است. شرایط نامناسب محیطی و تغذیه ای (و اثر آن بر بستر) از شایع ترین عوامل بروز درماتیت کف پایی هستند. چنانچه اگر حداقل ورودیها برآورد نشده و یا مدیریت پرورش درست نباشد، حساسیت ابتلا به درماتیت کف پایی افزایش می یابد. تراکم گله نیز باید مورد توجه قرار گیرد تا سیستم های مدیریت محیطی بتواند نیازمندیهای گله را برآورد سازد.

 

برای جلوگیری از درماتیت کف پایی چه باید کرد؟

درماتیت کف پایی و کیفیت بستر

مدیریت مناسب بستر و حفظ کیفیت بستر در طول دوره پرورش از نکات کلیدی در جلوگیری از درماتیت کف پایی در مرغ گوشتی است. بستر را باید خشک و غیر کلوخه نگه داشت و کیفیت بستر را بصورت روزانه بررسی کرد. دلایل بروز تغییرات در کیفیت بستر را باید تعیین نمود تا در جای لازم برای اصلاح آن اقدام شود.

 

عوامل اصلی تأثیر گذار در کیفیت بستر عبارتند از:

•· مواد بستر باید جاذب، فاقد گرد و غبار و تمیز باشد.

•· مدیریت و مقدار بستر- اطمینان از عمق مناسب بستر و گرم کردن سالن پیش از جوجه ریزی

•· مدیریت خط آبخوری- از ارتفاع و تعداد صحیح آبخوریها اطمینان حاصل کنید. از برنامه پاکسازی مناسب خطوط آب استفاده کنید.

•· نوردهی- یکنواختی نور در سطح سالن، سبب پراکندگی یکنواخت پرنده ها و کیفیت یکنواخت بستر می شود.

•· تهویه - حداقل تهویه را از روز اول برقرار کنید. به تهویه در فصل زمستان توجه ویژه معطوف کنید.

درماتیت کف پایی و تغذیه

استراتژیهای تغذیه ای زیر به حفظ سلامت روده، کیفیت بستر و کاهش درماتیت کف پایی کمک می کند:

•· مواد معدنی- میزان سطوح سدیم، پتاسیم و کلر را در سطح متعادل نگه دارید. این امر از مصرف بیش از حد آب جلوگیری می کند.

•· کیفیت پروتئین- تأمین پروتئین بالانس شده از مواد خام دارای کیفیت مناسب، سبب حفظ سلامت روده و جلوگیری از ایجاد بستر خیس می شود.

•· قابلیت هضم مواد خام- از کاربرد مواد خامی که دارای قابلیت هضم پائین و یا فیبر بالا هستند، خودداری کنید. چرا که این مواد تأثیر منفی بر سلامت روده خواهند داشت.

•· شکل خوراک- شکل نا مناسب خوراک (آردی بودن بیش از حد) سبب افزایش مصرف آب می شود.

•· برنامه کنترل کوکسیدیوز- استفاده از ترکیبات یونوفوره در خوراک سبب بهبود سلامت روده می شود.

 

درماتیت کف پایی و سلامت روده ای

حفظ سلامت روده در حفظ کیفیت مناسب بستر حیاتی است. بهترین روش حفظ سلامت روده، حفظ وضعیت محیطی و مدیریتی صحیح در طول زندگی پرنده است.

•· از وجود روند مناسب ضدعفونی بین دو جوجه ریزی اطمینان حاصل کنید.

•· عملکرد گله را بصورت منظم ارزیابی کنید (پر بودن چینه دان، وزن بدن و یکنواختی گله).

•· برنامه های واکسیناسیون و ضد کوکسیدیایی می بایست توسط دامپزشک انجام گردد.

 

مقدمه

درماتیت کف پایی (FPD) یا پودودرماتیت از نکات مهم رفاهی در صنعت گوشتی است و از میزان شیوع FPD به عنوان شاخص رفاه گله استفاده می شود. میزان بروز درماتیت همچنین دارای عواقبی برای بازگشت سرمایه در تجارت پا / پنجه مرغ است. دانستن عواملی که گسترس FPD را تحت تأثیر قرار می دهد و همچنین سیستم های مدیریتی پیشگیری کننده از وقوع بسیار ضروری است. هدف از این مقاله ارائه اطلاعاتی در مورد جلوگیری از بروز درماتیت کف پایی در یک گله گوشتی بوده و بر سه موضوع تأکید می کند: کیفیت بستر، سلامت روده ها و تغذیه

 

اندازه گیری (درجه بندی) درماتیت کف پایی

از برخی سیستم های درجه بندی برای ارزیابی بروز و شدت درماتیت کف پایی در هر یک از گله های گوشتی استفاده می شود. در بسیاری از کشورهای اسکاندیناوی از یک سیستم ارزیابی پای پرنده با استفاده از سیستم درجه بندی سه ردیفی استفاده می کنند.

صفر= بدون ضایعه- عدم وجود ضایعه یا ضایعات سطحی بسیار کوچک، تغییر رنگ جزئی در یک ناحیه محدود، هایپرکراتوز خفیف.

یک= ضایعات خفیف؛ تغییر رنگ بالشتک کف پایی، ضایعات سطحی، پاپیلای تیره

دو= ضایعات شدید- زخم یا دلمه، علائم خونریزی یا بالشتک های کف پایی متورم

 

در ماشین های فراوری 200 قطعه پا به ازای هر گله گوشتی با استفاده از سیستم درجه بندی بالا ارزیابی شده و مطابق آن درجه بندی شدند. سپس یک درجه بندی کلی به گله اختصاص داده شد. پرورش دهندگان نیاز به دستیابی درجه کمتر از 50 برای جلوگیری از آسیب های مالی دارند. سیستم های درجه بندی پیچیده تری نیز هستند که پرندگان را با مقیاس 0 تا 5 با توجه به شدت و تناوب وقوع درماتیت کف پایی درجه بندی می کنند. سیستمهای درجه بندی ساده ای وجود دارند که درماتیت کف پایی را بر اساس وجود یا عدم وجود آن تقسیم بندی می کنند. سیستمهای درجه بندی که در حال حاضر مورد استفاده قرار می گیرد، بر اساس اندازه گیری فردی وقوع درماتیت کف پایی است و همه سعی در این دارند که مرغدار یا مدیر را از برخی مسائل که نیاز به اصلاح دارد آگاه سازند.

 

کیفیت بستر

کیفیت بد بستر یکی از دلایل اصلی بروز درماتیت کف پایی است. بهترین راه جلوگیری از آن حفظ کیفیت مناسب بستر و خشک و ترد نگه داشتن آن است. بازرسی بستر را باید بصورت روزانه به عنوان بخشی از برنامه رسیدگی روزمره به گله قرار داد. هر گونه تغییر در ظاهر و سفتی بستر را مدنظر داشته باشید. دلایل بروز این تغییرات را تعیین کرده و در صورت لزوم آنها را اصلاح کنید. تعدادی از عوامل مؤثر بر کیفیت بستر در زیر آمده است:

•· نوع بستر

•· مدیریت و مقدار بستر

•· مدیریت آبخوریها

•· توزیع نور

•· تهویه

•· تغذیه

 

نوع بستر

از طیف مختلفی از مواد به عنوان بستر در سالن های گوشتی استفاده می شود. تصمیم اینکه چه نوع بستری می بایست استفاده شود باید بر اساس قابلیت دسترسی آن در محل و ثبات قیمت و تداوم تهیه آن باشد. یک بستر خوب باید دارای ویژگی های زیر باشد:

•· خشک

•· جاذب

•· دارای ساختار مناسب

•· عایق باشد

•· عاری از آلوده کننده ها

 

مدیریت و مقدار بستر

بستر را باید به صورت یکنواخت در سطح سیمانی سالن پخش کرد. حجم بستر مورد نیاز به قدرت جذب و توانایی خرد شدن (ریز شدن) آن بستگی دارد. عمق بستر باید به اندازه ای باشد که رطوبت را جذب کرده و از طرف دیگر تا حدی نازک باشد که پرنده بتواند بر آن چنگ بزند. به طور مثال، تراشه چوب نرم را می بایست بصورت یکنواخت به عمق 10 - 8 سانتی متر (4-3 اینچ) پخش کرد. اما به دلایل اقتصادی تراشه را معمولاً به عمق 3-2 سانتی متر(یک اینچ) پخش می کنند که این کار اولویت پیش گرم سازی سطح زمین را افزایش می دهد. سالن را باید حداقل 24 ساعت قبل از جوجه ریزی گرم کرد. درجه حرارت بستر باید 30 - 28 درجه سانتی گراد باشد. وجود درجه حرارت مناسب بستر برای جوجه یکروزه امری حیاتی است و از هر گونه تجمع در سطح سیمانی جلوگیری کرده و به حفظ کیفیت بستر کمک می کند.

در چندین مطالعات انجام شده در اروپا نشان داده شده است که زغال محصول خوبی برای کاهش بروز درماتیت کف پایی است. نتایج مطالعه انجام شده در بلژیک نشان داده است که پوشال گندم دارای اثر منفی بر بروز درماتیت کف پایی است و دلیل اصلی آن قابلیت جذب ضعیف رطوبت پوشال گندم است.

 

 

 

ادامه دارد ......

 

 

منبع:

Dakessian, P. 2008. Broiler foot health, controlling foot pad dermatitis. Arbor acres service bulletin. December 2008